gemeentelijk monument
woonhuis
Woonhuis op rechthoekige plattegrond in drie bouwlagen waarvan één in de kap, gebouwd in 1916 in traditionele stijl met details van de Art Nouveau stijl.
![](https://noitdorpsche-historien.nl/wp/wp-content/uploads/2022/02/Dorpsstraat-O-35-2001-Van-Tilburg-uitsnede.jpg)
Het pand is in 1916 ontworpen door J.F.P. van Tilburg. De entreepartij in de voorgevel is destijds ‘tweedehands’ gekocht door de grootvader van architect van Tilburg uit Capelle aan den IJssel, van wie voornoemde informatie afkomstig is.
Het zadeldak op het rechterdeel is gedekt met rode keramische pannen.
De gevels zijn opgetrokken in licht roodbruine baksteen in kruisverband. De lekdorpels en stoep zijn uitgevoerd in terrazzo.
Het rechterdeel van de voorgevel bezit een geveltop bekroond met een vooruitgeschoven geveldeel. Hierin is aan de rechterzijde de entree gesitueerd. Een terrazzo stoep met twee treden leidt tot de getoogde voordeur, voorzien van verdiepte vlakken en achtruits raam.
Aan weerszijden van de deur is een smal hoog venster met glas-in-loodvulling geplaatst. Een luifel met opwaarts gebogen middendeel overspant beide vensters en de deur. Boven de luifel een zes-ruits venster met glas-in-loodvulling.
Links naast de voordeur bevindt zich een hoog schuifvenster met ongedeeld onderraam en een bovenraam met glas-in-loodvulling. Op de verdieping bevinden zich twee schuiframen met een zesruits bovenraam. In de geveltop een oeil-de-boeuf met ramen met roede verdeling en een uitgemetselde sierrand.
Het linkerdeel van de voorgevel bezit op de begane grond twee schuiframen gelijk aan die in het rechterdeel van de gevel. De verdieping bezit een driedelig erkerraam op een uitgemetselde basis.
De gevel wordt afgesloten met het geprononceerde dakoverstek op klossen. In de rechter zijgevel bevindt zich een rechte vensteropening, die is voorzien van een raam met twee spitsboogvormige roeden. De ramen zijn voorzien van een deels figuratieve glas-in-loodvulling.
Het object is om de volgende redenen van waarde voor de gemeente Pijnacker-Nootdorp:
- Van cultuurhistorische waarde als onderdeel van de oorspronkelijke bebouwing;
- Situeringwaarde vanwege de beeldbepalende ligging;
- Architectuurhistorische waarde vanwege het bouwtype, de gaafheid van de hoofdvorm en de detaillering, de schaal van de bouwmassa en als voorbeeld van woningbouw van de gegoede burgerij in het begin van de twintigste eeuw.