Ongeveer 5000 jaar geleden woonden op een kleine afstand van het centrum van het huidige Nootdorp al mensen. Toen zij weer wegtrokken ontstond een nat landschap waarop gedurende duizenden jaren een dik veenpakket groeide. Vanaf het jaar 1150 begon men het veenpakket op het grondgebied van Nootdorp te ontginnen. Er ontstonden drie woongebieden: Nootdorp, Nieuweveen en Hoogeveen, waarvan Nootdorp het centrum vormde. Dit boek bevat een geheel nieuwe beschrijving van het ontstaan van Nootdorp en wat er daarna gebeurde. Gedurende 500 jaar was Nootdorp dé energieleverancier voor Delft en Den Haag. De turfafgraving in Nootdorp zorgde voor groei en bloei van die steden tussen 1350 en 1700. De inwoners van Nootdorp betaalden een hoge prijs. Nootdorp en omgeving veranderden in een plassengebied. Na de drooglegging van de Nootdorpse plassen ontwikkelde het dorp zich tot een agrarische samenleving. Na 1960 veranderde het dorp opnieuw: het kreeg een voorstedelijk karakter.
‘Nootdorps verleden’ geeft een aansprekend beeld van de bestuurlijke, sociale, economische en culturele verhoudingen in onze dorpsgemeenschap door de eeuwen heen. Het bevat tal van anekdotes en voorvallen. Veel illustraties verlevendigen de tekst en kleinere tekstblokjes geven bijzondere informatie.
Willem Janssen, de auteur van het boek Nootdorpse boerderijen en hun bewoners, over het boek Nootdorps verleden: “Het is goed leesbaar, informatief en boeiend. Het bevat vele kleurrijke anekdotes. Het is echt ongelofelijk hoeveel informatie het boek bevat uit de periode voor 1850. Maar ook de recente geschiedenis van Nootdorp is boeiend beschreven. Hulde, hulde.”
Je kunt het je bijna niet meer voorstellen als je nu door Nootdorp wandelt. Waar nu huizen staan, graasden koeien. Grasland, tochten, schuiten: waar je ook in Nootdorp woonde, zag je weilanden, hoorde je kikkers, zag je ooievaars. Hier en daar waren er platte kassen en hoge schoorstenen. Daar werd tuinbouw bedreven. Dat is nog geen vijftig jaar geleden. Dit boek brengt je terug naar de tijd waarin het boerenbedrijf het leven en welzijn van dit polderdorp bepaalde. Het beschrijft 92 boerderijen langs de wegen waaraan ze lagen. Het verhaalt over hun bewoners, hun spanningen en inspanningen, hun geluk maar ook hun persoonlijke en zakelijke tegenslagen. Het boek bevat bijzonder veel foto’s uit persoonlijke fotoalbums. Het is uniek dat veel oude namen van Nootdorpers nu voor iedereen een gezicht krijgen.
Dit boek biedt een gedetailleerd inzicht in het boerenleven in Nootdorp vanaf 1850 tot op heden. Het is een blader-, kijk- en leesboek, dat de herinnering aan agrarisch Nootdorp levend houdt.
Geraakt Waarom wordt een wereldster ‘garnaal’ genoemd? Hoe werkt de mediterrane mannenomhelzing?
Als nieuwsgierige onderzoeker beschrijft de Nederlandse flamencogitarist Tino van der Sman de Andalusiërs en zijn reis door de flamenco. Tino is geboren in Nootdorp en woont en werkt al ruim 20 jaar in Sevilla. Hij treedt op met de grootste artiesten en heeft diverse solo-albums gemaakt. In ‘Geraakt’ schrijft hij over wat hem beweegt en verbaast als Hollander in de Spaanse flamenco-scene.
In mooie kleine schetsjes lezen we over hoe het leven in een andere cultuur je een waardevolle spiegel voorhoudt. Met kleurenfoto’s van Ginette Lavell. Deze verhaaltjes zijn eerder verschenen in Mundo Flamenco.
Ter gelegenheid van de vijftigste verjaardag van de Tour de France-zege van Jan Janssen keren sportfotograaf Tonny Strouken en journalist Raymond Kerckhoffs terug naar 1968. Met liefst 68 foto’s uit het rijke archief van Strouken en bijpassende teksten wordt de spannende Ronde van Frankrijk nog eens herbeleefd. Niet alleen de ontknoping op de wielerbaan in het Bois des Vincennes was spectaculair; drie weken lang gebeurden op de Franse wegen de meest gekke dingen. Met nauwelijks ploegmaten aan zijn zijde wist Janssen vanuit een outsiderspositie heel verrassend deze Tour de France op zijn naam te schrijven.
In 1968 volgde Tonny Strouken vanaf de motor de hele Tour de France in het kielzog van Jan Janssen. Hij kent de Zuid-Hollander al vanaf 1956 toen hij foto’s maakte van het criterium in Wijnandsrade voor aspiranten, dat door Janssen gewonnen werd. Vanwege zijn goede relatie met de wielrenner was Strouken in staat om tijdens deze voor Nederland historische Ronde van Frankrijk unieke beelden van Janssen te maken.
Deze biografie is een uit het Frans vertaald eerbetoon aan wielericoon Jan Janssen, die in 1968 als eerste Nederlander de Tour de France won. Het volgt het levensverhaal en de sportcarrière van Jan Janssen, waarbij het zwaartepunt op de lange sportcarrière van de renner ligt. De biograaf Jean-Pierre Marcuola, een Franse sportjournalist, wil hiermee de renner Janssen definitief als een van de grote renners in de historie gevestigd zien. Het voorwoord in de Franse editie is geschreven door Henry Anglade en voor de Nederlandse editie schreef Jean-Marie Leblanc, het gewezen hoofd van de Tourorganisatie, het voorwoord. Janssen en hij hebben als actieve renners nog samen in een ploeg gekoerst. Het boek heeft veel actiefoto’s en eindigt met de erelijst van Jan Janssen. Het geeft een gedetailleerd beeld van de wielerwereld in de jaren zestig en zeventig.
Wie in Frankrijk de naam Jan Janssen noemt kan altijd rekenen op een positieve reactie. Winnaars van de Tour de France zijn in dat land immers onsterfelijk. Ook in ons land is Janssen nog altijd een bekende Nederlander, vanwege het feit dat hij de eerste Nederlandse winnaar van de Tour de France is geweest. Iedereen ouder dan veertig ziet weer die prachtige beelden voor zich van een ontroerde Janssen, die zijn dochtertje Karin huilend toeroept dat hij de Tour heeft gewonnen en die door supporters feestelijk wordt rondgehost op het middenterrein van La Cipale, het oude stadion in het Parijse stadspark Bois de Vincennes, waar de Tour in 1968 eindigde.
Jan Janssen is als wielrenner veel meer geweest dan winnaar van de Tour de France. Hij was wereldkampioen, hij won klassiekers als Parijs-Roubaix, het kampioenschap van Zürich en Bordeaux-Parijs. Hij won de ronde van Nederland, Parijs-Nice en de ronde van Spanje. Driemaal veroverde hij de groene trui in de Tour de France en hij won in het belangrijkste wielerevenement zeven etappes. Een fabelachtige erelijst die slechts door Joop Zoetemelk is overtroffen.
Jan Janssen was een vedette van internationale allure, een persoonlijkheid die in zijn tijd tot de absolute top van de wielerwereld behoorde. Hij was een echte professional, die zijn doelen bereikte met behulp van intelligentie, een ongelooflijke eerzucht, een niet te evenaren wilskracht, de instelling om altijd door te gaan en een aansprekend gezag in het peloton.
Nederlands compleetste wielrenner aller tijden krijgt in dit boek de eer die hem toekomt: zijn glorierijke overwinningen, zijn strijd, zijn tranen, zijn geluk, maar vooral zijn doorzettingsvermogen en wil om in deze keiharde sport iets te bereiken, worden nu geboekstaafd in een boeiende biografie. Met diverse diverse z/w-foto’s en palmares vanaf 1956 t/m 1967.
Wouter Steeneveld – eigenaar van ‘De Vang – eten & drinken’ in Nootdorp – maakt in zijn restaurant zo veel mogelijk gebruik van lokale producten zoals fruit, groente, brood, meel en vlees.
Daarbij kiest hij voor duurzaamheid, soms biologisch, maar vooral voor eerlijk. Zo voert hij zijn passie uit en die deelt hij graag met zo veel mogelijk mensen. Dit kookboek komt voort uit die passie!
“Met dit boek wil ik nog meer mensen laten genieten van wat de directe omgeving te bieden heeft.”
Een bundeling van recepten uit Pijnacker-Nootdorp en inspirerende verhalen van lokale ondernemers en hun samenwerking. Aangevuld met prachtige fotografie van de gerechten, ondernemers en hun producten. Wouter wenst je smakelijk lezen, kijken, koken en eten.
Dit boek, geschreven door Noud Janssen met medewerking van Bert Huijgen, Piet van der Kruk, Henk Rolvink en Ninon Vis vertelt het verhaal van Nootdorp en zijn inwoners tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het overdonderend begin van de oorlog voor Nootdorp – de slag om het vliegveld Ypenburg –, de vormen van verzet tegen de bezettingsmacht, de onderduikers, het schaarser worden van allerlei levensbehoeften, de tewerkstelling in Duitsland, de schietpartijen, de bombardementen, de hongerwinter, de bevrijding komen natuurlijk aan bod. Ook de jaren vlak voor de oorlog en na de bevrijding worden beschreven.
Tezamen met de reeds eerder gepubliceerde verhalen, die in dit boek zijn verwerkt, biedt “In de slagschaduw” voor het eerst een getrouw beeld van ons dorp, dat werd meegesleurd in de internationale oorlogsverwikkelingen. Het bevat tientallen persoonlijke herinneringen van Nootdorpers die het allemaal hebben meegemaakt. Voor dit boek is ook archiefonderzoek gedaan. Daaruit zijn tal van nieuwe gegevens naar voren gekomen. Veel kleinere onderdelen en talrijke illustraties maken het boek voor veel mensen toegankelijk.
De RK Coöperatieve Aankoopvereniging “De Eendracht” werd opgericht in 1917 en opgeheven in 1954. Coöperatie “De Eendracht” kocht land- en tuinbouwbenodigdheden in en verkocht deze weer aan haar leden. Vanaf 1922 had de maalderij ruimte en apparatuur om zelf graan te malen en te mengen. Als afgeleide van het malen werd de coöperatie in de volksmond ook wel de maalderij genoemd.
Veeteelt en daarmee groen grasland bepaalde in de periode 1917-1954 het landschap in Nootdorp. Door veenafgravingen die in het verleden hadden plaatsgevonden lag het land lager dan de wegen en de watergangen. Bebouwing was bescheiden van omvang en geconcentreerd langs linten.
De maalderij is ontstaan door initiatieven vanuit de Rooms-Katholieke kerk. Pastoor H.A.T. van Dam was initiator. Hij en zijn opvolger pastoor Rhee hebben de ledenvergaderingen in de eerste periode voorgezeten. De kerk was niet alleen in de persoon van de pastoor aanwezig bij de vergaderingen van de maalderij, maar ook als ruimtelijke factor zichtbaar vanuit alle windhoeken in het groene weidelandschap.
Groen gras klinkt als voorspoed en groei. Dit gold zeker voor de eerste periode van de maalderij in de jaren twintig. De landbouw floreerde en daarmee ook de maalderij. Het tij keerde echter eind jaren twintig. De landbouwsector kwam net als de rest van de economie in een langdurige crisis terecht. Dit had zijn weerslag op het functioneren van de maalderij. Boeren konden vaak hun betalingsverplichtingen niet nakomen en dat bracht de maalderij op de rand van de afgrond. In de jaren veertig trad herstel op. In 1954 werd de maalderij opgeheven en verkocht aan een particuliere vee-voerhandelaar.